آفتابی تاریک ؛ سایه واری روشن ...
آفتابی تاریک ؛ سایه واری روشن ...
امکانات و ابزارها


نوشته هاي پيشين
لينکدوني
پشتيباني

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالبساز آنلاين طراحي شده است.

Powered by
Persianblog.ir
Online Template Builder
... او ...

 در زندگی...

برای هر آدمی...

از یک روز...

از یک‌ جا...

از یک نفر...


به بعد...


دیگر هیچ چیز مثل قبل نیست...


نه روزها... نه رنگ‌ها... نه خیابان‌ها...


و همه چیز می شود...


... او ...


+
" هزار نکته باریکتر ز مو اینجاست... "

یک نکته از این معنی...

در تمام زندگی دو نکته تمام مسآله و درگیری افکار مغشوشم بوده و هست و خواهد بود و همیشه آرزوی رهیافت به آن و احاطه بر آن را داشته ام...

یکی اینکه درون فکر و اندیشه دیگران چه میگذرد و ذهن آنها همواره معطوف و منعطف چیست؟؟؟!!!

دوم اینکه وقتی من همراه آنها نیستم (جایی که بدون من هستند) و در نبودن و عدم حضور من؛ در حال انجام چه کاری هستند؛ چه می کنند و چه چیزی در حال گذشتن است؟؟؟!!!


+
" باش تا صبح دولت ات بدمد ..... کین هنوز از نتایج سحر است "

تو را چه سود از باغ و درخت...


که با یاس‌ها؛

به داس سخن گفته‌ای.



آنجا که قدم برنهاده باشی

گیاه...
از رُستن تن می‌زند

چرا که تو

تقوای خاک و آب را...


هرگز


باور نداشتی.


فغان...! که سرگذشتِ ما...

سرودِ بی‌اعتقادِ سربازانِ تو بود؛

که از فتحِ قلعه‌ی روسبیان

ب
از می‌آمدند...


باش تا نفرینِ دوزخ از تو چه سازد،


که مادرانِ سیاه‌پوش؛


ــ داغدارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد ــ

هنوز از سجاده‌ها...

سر برنگرفته‌اند...!!!


+
" یلدای زیبا... یاد لحظات دوستانه ی آرامبخش روح مان... باشیم. "


اگر اسم این حسی که به تو دارم...

عشق است...:

هیچوقت قبلاَ عاشق نبوده ام...

                                                                                                           رضا براهنی

-----

خدایا...

تمام حرفهای جهان به یک طرف, این راز یک طرف...

آیات شما چقدر شبیه خنده های اوست...!

                                                                                                    شمس لنگرودی


+
" هر چه تبر زدی مرا؛ زخم نشد ، جوانه شد... "


شعر من از عذاب تو، گزند تازیانه شد
 
ضجه ی مغرور تنم، ترنم ترانه شد...

حماسه ی زوال من، در شب تلخ گم شدن
 

ضیافت خواب تو را، قصه ی عاشقانه شد...
 

برای رند در به در، این من عاشق سفر

وای که بی کرانی، حصار تو کرانه شد...
 

وای که در عزای عشق، کشته شد آشنای عشق

وای که نعره های عشق، زمزمه ی شبانه شد...
 

ای تکیه گاه تو تنم، سنگر قلب تو منم

وای که نیزه ی تو را، سینه ی من نشانه شد...
 

درخت پیر تن من، دوباره سبز می شود

که زخم هر شکست من، حضور یک جوانه شد...
 

وای که در حضور شب، در بزم سوت و کور شب
 

شب کور وحشت تو را، قلب من آشیانه شد...
 

وای که آبروی تو، مرد انالحق گوی تو

بر آستان کوی تو، جان داد و جاودانه شد...
 

من همه زاری منم، زخمی زخمه ی تنم

برای های های من، زخمه ی تو بهانه شد...

درخت پیر تن من، دوباره سبز می شود


هر چه تبر زدی مرا؛ زخم نشد ، جوانه شد...

                                                                                  جوانه شد اثر ایرج جنتی عطایی


+
" نه هر که چهره برافروخت دلبری داند... "

" به شیخ شهر فقیری ز جوع برد پناه... "

 
به شیخ شهر فقیری، ز جوع برد پناه

بدین امید که از جود، خواهدش نان داد...

هزار مسأله پرسیدش از مسائل و گفت:

که گر جواب نگویی، نبایدت نان داد...
 
 
نداشت حال جدال آن فقیر و شیخ غیور

نداد نانش و آبش ببرد، تا جان داد...

عجب که با همه دانایی این نمی دانست

که حق به بنده، نه روزی به شرط ایمان داد...
 
 
من و ملازمت آستان پیر مغان...

که جام می، به کفِ کافر و مسلمان داد...              
 
                                      
شعر از لطفعلی آذر بیگدلی شاعر قرن دوازدهم هجری

+
" داغدارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد... "
تو را چه سود از باغ و درخت

که با یاس‌ها


به داس سخن گفته‌ای...


 
 آنجا که قدم بر نهاده باشی

گیاه
از رُستن تن می‌زند...

 
چرا که تو

تقوای خاک و آب را


هرگز
باور نداشتی.

 
فغان! که سرگذشتِ ما...

سرودِ بی‌اعتقادِ سربازانِ تو بود؛


که از فتحِ قلعه‌ی روسبیان


باز می‌آمدند...


 
باش تا نفرینِ دوزخ از تو چه سازد،

که مادرانِ سیاه‌پوش


ــ داغدارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد ــ


هنوز از سجاده‌ها


سر برنگرفته‌اند...!!!
 
                                                                                                                                          استاد احمد شاملو

+
" اگر بگویم که سعادت را... حادثه یی است بر اساس اشتباهی... "


از کسانیکه از من متنفرند, ممنونم...

آنها ذهن و اندیشه ی مرا قویتر می کنند.


از کسانیکه مرا دوست دارند, ممنونم...

آنها قلب مرا بزرگتر می کنند.


از کسانیکه مرا ترک می کنند, ممنونم...

آنان به من می آموزند هیچ چیزی تا ابد پایدار و ماندنی نیست.


از کسانیکه با من می مانند, ممنونم...

آنان به من معنای واقعی دوست داشتن را نشان می دهند...


+

قالب اين وبلاگ با استفاده از قالب ساز آنلاين طراحي شده است
©2008 All rights reserved.

Build Your Own Template!